Feldmarszałek thumb|200px|Pomnik w Sommerschenburg W 1817 roku powrócił do służby państwowej. Został członkiem Rady Państwa. Od 1818 roku był gubernatorem Berlina. W 1825 roku został awansowany na feldmarszałka. Podczas powstania listopadowego (1830–1831) został wysłany ze swoją armią do Wielkiego Księstwa Poznańskiego w celu oczekiwania na dalszy rozwój wydarzeń w Królestwie Kongresowym.
Zmarł podczas epidemii cholery w Poznaniu, w Hotelu Wiedeńskim. Pochowany został w mauzoleum w Sommerschenburg. Był ojcem generała Brunona Neidhardta von Gneisenau (1811–1889).
Fryderyk Engels określił go mianem geniusza. W czasach NRD stawiany był za historyczny wzór socjalistycznej obronności kraju. W 1981 odsłonięto jego pomnik w Sommerschenburg (150. rocznica śmierci)NRD, Wrocławski Tygodnik Katolików, nr 37/1981, s.2, ID 38156.