Niektóre maszyny w przemyśle włókienniczym mają wbudowane różnego rodzaju urządzenia do wiązania, które przyspieszają operacje na przędzy, ale tworzone przez nie węzły nie spełniają podstawowych wymagań. Dlatego też, podczas przygotowania przędzy do dalszego przerobu, jest ona przewijana z użyciem specjalnych pękołapaczy, które powodują zrywanie się nitki na takim niewłaściwym węźle i wszystkie te zrywy usuwane są ręcznie przy zastosowaniu węzła tkackiego. Użycie do likwidacji zrywów innych typów węzłów jest niedopuszczalne, ponieważ może powodować powstawanie poważnych błędów tkackich podczas wykańczania tkaniny, np. dziur w trakcie procesu postrzygania.
Wiązanie węzła Węzeł tkacki to właściwie węzeł szotowy stosowany w żeglarstwie. Różnica polega na innym sposobie tworzenia tego węzła oraz na tym, że wiązany jest on na znacznie cieńszych niż liny nitkach.
Węzeł tkacki tworzony jest pomiędzy palcem wskazującym i kciukiem lewej ręki (dla praworęcznych). Wiązanie węzła odbywa się w dwóch fazach: