Oprócz tego był także przewodniczącym Rady Nadzorczej Towarzystwa Starachowickich Zakładów Górniczych, Towarzystwa Akcyjnego Eksploatacji Soli Potasowych w Kałuszu i Stebniku.
W latach 1926–1929 pełnił funkcję prezesem WKS „Legia” Warszawa. W tym czasie został ponadto pierwszym prezesem Polskiej Ligi Piłki Nożnej. Działał także w organizacjach społecznych: Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny, Lidze Morskiej i Rzecznej (1929–1930), Komitecie Floty Narodowej, Polskim Touring-Clubie (1928–1931) i wielu innych. Na czele Federacji stał od 1928 r. W 1931 r. został wiceprzewodniczącym tego stowarzyszenia na Polskę. Dwukrotnie też przewodniczył Międzynarodowej Federacji Byłych Kombatantów (FIDAC), a także został założycielem polskiej sekcji, której przewodniczy.
Działalność w tych strukturach traktował jako punkt wyjścia do zaistnienia w polskiej polityce zagranicznej, którą chciał współkreować. Propagował wiedzę o Polsce i Polakach, przede wszystkim we Francji, czynnie się angażując, m.in. w marcu 1930 r. na walnym zjeździe inwalidów francuskich wygłosił wykład, w którym pokazał nie tylko rozwój kraju nad Wisłą, ale dowodził bezpodstawności niemieckich roszczeń terytorialnych wobec Rzeczypospolitej. Górecki stał się nieformalnym ambasadorem polskości we Francji. W 1931 r.