Hervé Auguste Étienne Albans Faye (ur. 3 października 1814 w Saint-Benoît-du-Sault, zm. 4 lipca 1902 w Paryżu) – francuski astronom.
Życiorys W 1832 roku wstąpił do École polytechnique, cztery lata później został asystentem w Królewskim Obserwatorium w Paryżu. 22 listopada 1843 odkrył kometę 4P/Faye, za badania nad którą otrzymał Nagrodę Lalande’a od Akademii Nauk. W 1847 roku potem mianowano go wykładowcą geodezji w École Polytechnique. W 1854 roku został profesorem astronomii i rektorem akademii w Nancy. W 1862 roku zajął miejsce po zmarłym Jean-Baptiste Biocie w Bureau des Longitudes. W 1870 roku został wybrany na stanowisko głównego inspektora edukacji w zakresie nauk ścisłych w szkołach średnich, a w 1874 roku powrócił do École Polytechnique jako profesor astronomii i geodezji. Przez pewien czas był ministrem oświaty publicznej. W latach 1878-1888 był inspektorem generalnym szkolnictwa wyższego.
Interesował kometami i poświęcił tej tematyce znaczną część ze swoich ponad 300 artykułów naukowych (obliczył m.in. elementy orbit komety d’Arresta z 1844 i komety de Vico, którą odkrył niezależnie). Uznał, że za kierunek budowy ogona kometarnego odpowiedzialne jest promieniowanie cieplne od Słońca.