Przeplatają się tu dwa wątki:
podawanie listy rodów boskich i ich pokrewieństw od pierwszych istot stworzonych (Chaos, Gaja-Ziemia, Eros-Miłość) przez cztery kolejne pokolenia skrótowo określane jako: dzieci Chaosu i dzieci Gai, dzieci Nocy i dzieci Morza, wnuki Morza i wnuki Uranosa, krąg Dzeusa i bogów olimpijskichPo opisie „boskich” związków bogów czwartej generacji następuje lista związków bogów z Nimfami i śmiertelniczkami. następstwo bóstw we władzy nad światem: okaleczenie Uranosa przez Kronosa, oszukanie Kronosa przez Dzeusa, tytanomachia, pokonanie Tyfona przez Dzeusa, objęcie przez niego władzy i ustalenie nowego olimpijskiego porządku świata;
Drugi przedśpiew – związki bogiń ze śmiertelnikami. Trzeci dwuwierszowy przedśpiew (zamiast zakończenia) – przejście do Katalogu kobiet (gr. , Ehójaj) – eposu genealogicznego opisującego dzieje matek greckich herosów – skierowane do Muz olimpijskich.
Język Hezjod wykorzystał w utworze środki charakterystyczne dla poezji katalogicznej: litanie imion, porównania homeryckie, dziesiątki epitetów stosowane m.in. w opisach walk.