Wobec zdecydowanego sprzeciwu Sławomira do podziału jednak nie doszło.
Na objęcie przywództwa wśród Obodrzyców musiał jeszcze Czedróg czekać dwa lata. Zdołał objąć urząd dopiero w 819 w wyniku interwencji wojsk frankijskich i internowaniu poprzedniego władcy Sławomira. Początkowo Czedróg podobnie jak jego ojciec wspierał cesarstwo w jego działaniach na duńskim pograniczu, podejmując interwencję na rzecz Haralda. Jednak już przed 821 doszło do zmiany sojuszy i Obodrzyce (pod przywództwem Czedroga) opowiedzieli się po stronie synów GodfredaTa wolta tłumaczona była rozmaicie. Także przez politykę cesarza wobec Danii, względnie Saksonii. Por. L. Giesebrecht, Wendische Geschichten, t. I, Berlin 1843, s. 113 i W. Bogusławski, Dzieje słowiańszczyzny północno-zachodniej do połowy XIII w., t. III, Poznań 1892, s. 47.. Prawdopodobnie była ona związana z coraz większą niechęcią do Franków spowodowaną ciągłymi ciężarami ponoszonymi przez plemię podczas walk w Danii.