Najsłynniejsze „wysokie” krzyże to Cross of Kells w hrabstwie Meath oraz krzyże w Monasterboice, w hrabstwie Louth.
Pochodzenie thumb|Krzyż słoneczny Krzyż umieszczony w okręgu zwany też krzyżem słonecznym od najdawniejszych czasów symbolizował słońce. Koło z dwiema przeciętymi osiami to jeden z najstarszych symboli solarnych Indoeuropejczyków, występujący zresztą nie tylko u Celtów, motyw pojawia się np. wśród Słowian wschodnich. W północno-zachodniej Europie czasów pogańskich stał się atrybutem nordyckiego boga Odyna, inaczej Wodana. Kształt tego symbolu przejęli chrześcijanie zamieszkujący Brytanię i Irlandię. Chrześcijańska wersja krzyża celtyckiego została trochę zmodyfikowana - ma wystające poza okrąg wszystkie ramiona i bardziej wydłużone dolne ramię stanowiące podstawę, dzięki czemu przypomina w większym stopniu klasyczny krzyż chrześcijański (łaciński). Związana była Iroszkotami i ich kościołemA. Znamierowski, Heraldyka i weksylologia, Warszawa 2017, s. 220..
Staroangielskim słowem oznaczającym „krzyż” jest „rood”. Wywodzące się z łaciny słowo „cross” przywieźli za sobą na Wyspy nordyccy najeźdźcy (wikingowie) będący poganami.