n.e.), wskazując na oddziaływanie orzecha na inne gatunki.
W czasach współczesnych pojęcie allelopatii zostało wprowadzone do literatury po raz pierwszy przez Molisha (1937) dla określenia wzajemnych wpływów o charakterze biochemicznym pomiędzy roślinami, a także mikroorganizmami – zarówno szkodliwych jak i korzystnych.
Podczas pierwszego Światowego Kongresu Allelopatii, Allelopathy — a science for the future, w sformułowano definicję, określającą allelopatię jako każdy proces, w którym zaangażowane są metabolity wtórne, wytwarzane przez rośliny, mikroorganizmy i grzyby, mające wpływ na wzrost i rozwój systemów biologicznych i rolniczych, wyłączając zwierzęta. Niekiedy w literaturze pojawia się także pojęcie potencjał allelopatyczny.
Podział allelopatii Ze względu na charakter wydzielanej substancji o potencjale allelopatycznym allelopatię dzieli się na prawdziwą i funkcjonalną. Pierwszy typ, tzn. allelopatia prawdziwa, oznacza uwalnianie do środowiska związków chemicznych, które są toksyczne bezpośrednio po ich wytworzeniu przez roślinę.