Jarosław nie pogodził się jednak z tym stanem rzeczy i sprzymierzył się z równie niezadowolonym z polityki Bolesława stryjem, Mieszkiem Plątonogim. Okazja do przewrotu nadeszła szybko i w wyniku wojny domowej w latach 1172–1173 Bolesław Wysoki znalazł się na wygnaniu w niemieckim Erfurcie. Na szczęście dla księcia śląskiego Fryderyk Barbarossa zdecydował się na interwencję i dzięki jego mediacji Bolesław odzyskał władzę na Dolnym Śląsku. W zamian za co musiał uznać władzę Mieszka w Raciborzu i Jarosława w Opolu.

Następną informacje o Jarosławie pochodzi dopiero z połowy lat 90. XII w. W 1195 r. Jarosław czynnie wspierał wraz ze swoim stryjem Mieszka III Starego w bitwie mozgawskiej, w której spóźnione oddziały śląskie rozbiły oddział komesa sandomierskiego Goworka. Trzy lata później (1198 rok) Jarosław pogodził się ze swoim duchownym stanem i został wybrany na biskupa wrocławskiego. Sugeruje to, że musiał dojść do porozumienia z ojcem, gdyż jest nieprawdopodobne, aby biskupem w stolicy księstwa został ktoś będący w opozycji do władcy. Dodatkową oznaką zawarcia zgody między ojcem z synem jest pochodząca z tego okresu moneta, na której widnieją imiona obydwu.