Jako beniminek spisali się całkiem nieźle i na 16 klubów zajęli w pierwszej lidze 9. miejsce. W sezonie tym jednak obowiązywały takie zasady, że z ligi spadał jeden klub z Limy i jeden klub z prowincji. Tak się złożyło, że Manucci, choć w lidze był dziewiąty, spośród biorących w niej udział klubów prowincjonalnych był ostatni i dlatego spadł z ligi. Po wygraniu Copa Perú w roku 1969 Manucci drugi raz pojawił się w pierwszej lidze w 1970 roku.
Manucci rozegrał w pierwszej lidze dwa udane seaony w 1970 i 1971 roku, jednak w 1972 roku pozbawiony finansowego wsparcia swego sponsora, firmy "Carlos A. Mannucci", klub spadł z pierwszej ligi i wrócił do rozgrywek w lidze dystryktu Trujillo.
W roku 1973 Manucci został pozbawiony finansowego wsparcia, a przed ostatecznym upadkiem uratował klub Alex Neciosup Alcantara, który przejął nad nim opiekę. W tym samym roku drużyna wygrała mistrzostwa dystryktu Trujillo i ponownie wystartowała w Copa Perú. Tutaj klub spisywał się bardzo dobrze i w finale regionu Cajamarca pokonał klub UTC Cajamarca. W tym sezonie nie trzeba było wygrywać całego turnieju by dostać się do pierwszej ligi - wystarczyło jedynie zwyciężyć w swoim regionie.