W średniowieczu w miejscu obecnego miasta Leszno istniały małe, osobne osady Leszczno i Leszczynko, a obecne dzielnice miejskie były osobnymi wsiami. Gronowo graniczyło także z sąsiednią wsią Grunówko. W 1397 dziedzic w Lesznie Stefan Karmiński oraz Szymon z Grunowa toczyli proces sądowy o granice pomiędzy wsią Leszno a wsią Grunowo. Granicę mieli wytyczyć arbitrzy przedstawieni przez obie strony. W 1401 mieszkańcy obu wsi Gronowa i Grunówka mieli zapłacić po 8 skudów sądowi oraz po 8 skudów Tomisławowi z powodu niestawienia się na opole, które zebrało się na rozgraniczenie wsi przy pomocy świadków opolnych.
W 1382 Szymon Grunowski był wśród reprezentantów szlachty wielkopolskiej, która przyrzekła wierność Jadwidze Andegaweńskiej córce Ludwika Węgierskiego oraz kandydatki na króla Polski wybranej na zjeździe rycerstwa w Radomsku 25 listopada 1382. W 1398 właściciel wsi Gronowo Szymon Grunowski toczył spory sądowe z posiadaczami Karmina oraz Leszna. Zarzucił Szczepanowi z Karmina dokonanie zbrojnego napadu na Gronowo oraz spowodowanie szkód w Siennie. W latach 1415–1450 notowani są bracia Maciej i Zygmunt Grunowski. W 1424 imiennie odnotowano Piotra kmiecia z Gronowa. W 1437 kasztelan przemęcki Rafał Leszczyński kupił część wsi Gronowo.