Członek WKP(b) od 1944. W latach 1946–1948 sekretarz mińskiego komitetu obwodowego Komsomołu ds. kadrowych, w latach 1948–1953 pierwszy sekretarz komitetu obwodowego Komsomołu w Baranowiczach. Od 1953 pracownik aparatu KPZR, początkowo pięć lat na stanowisku pierwszego sekretarza komitetu rejonowego w Nowogródku. W latach 1958–1960 drugi sekretarz komitetu obwodowego KPZR w Grodnie, w latach 1960–1962 kierownik wydziału ds. pracy organizacyjno-partyjnej Komunistycznej Partii Białorusi, w latach 1962–1965 pierwszy sekretarz komitetu obwodowego KPZR w Witebsku. W okresie 1965–1971 sekretarz Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Białorusi ds. ideologicznych. Na tym stanowisku rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę akcję budowy pomników upamiętniających walki i masakry z okresu II wojny światowej na terenie radzieckiej Białorusi. W szczególności zainicjował upamiętnienie spalenia przez Niemców wsi Chatyń, która ze względu na podobieństwo nazwy do Katynia stała się w propagandzie radzieckiej jednym z głównych symboli niemieckich zbrodni wojennych na terenie ZSRR. W ramach wspomnianej inicjatywy powstał także "Kurhan Sławy" pod Mińskiem oraz pomniki w wielu innych miastach.