Popularyzator dzieł Mikołaja Kopernika. Bezskutecznie zabiegał o wykreślenie jego dzieła z indeksu dzieł zakazanych. W roku 1761 wykupił dwór w Czarnolesie, by zachować pamięć o Janie Kochanowskim.
Ceniąc wysoko prawdę dziejową, ufundował w 1774 roku na Uniwersytecie w Lipsku instytucję naukową nazwaną Towarzystwem Naukowym Jabłonowskich (łac. Societas Jablonoviana), które funkcjonuje do dziś. W XVIII wieku towarzystwo wydawało dzieła z zakresu historii Polski, matematyki, ekonomii.
Posiadał 18 rezydencji, m.in. pałac w Podhorcach koło Stryja, pałac w Jabłonowie Litewskim koło Łunnej, zamek w Lachowcach na Wołyniu, zamek w Zawałowie, pałac w Busku, „palatia” w Książęcinie, Suszowcach zwanych PrussówJabłonowscy a sztuka w XVIII wieku — Kraków, 2010, 4. Rezydencje, Steblowie, pałac w Żemielińcach i Ulowcach. Przyczynił się do fundacji kościoła i klasztoru trynitarskiego w Teofilpolu, murowanego kościoła i klasztoru dominikańskiego w Lachowcach, kaplicy i misji bazyliańskiej w Jabłonowie Litewskim. Na zamku w Lachowcach, wzniesionym na wyspie, w kształcie pentagonu, zgromadził jedną z najwcześniejszych kolekcji starożytności w Rzeczypospolitej (gromadzoną od lat 30.