Morfologia Pokrój Drzewo osiągające wysokość 10–30 m, rzadziej do 35 lub 40 m. Korona luźna z konarami zwykle wzniesionymi. Ma dużą zdolność do tworzenia odrostów ze ściętych pni. Pień Kora na młodych drzewach ciemnobrunatna i gładka, z wyraźnymi, okrągławymi przetchlinkami, na starszych ciemnoszara, prawie czarna, spękana tafelkowato. Roczne gałązki nagie, matowe, szarobrązowe z wyraźnymi, jaśniejszymi i okrągławymi przetchlinkami. W czasie wegetacji młode pędy są nieco lepkie. Pąki Odwrotnie jajowate, lepkie, odstające od gałązki na długich szypułkach. Liście Skrętoległe i ogonkowe. Ogonki do 3, rzadziej 4,5 cm długości. Blaszki okrągławe lub odwrotnie jajowate, zazwyczaj długości 4–11 cm i szerokości 3–11 cm, z tępym lub wyciętym wierzchołkiem, brzeg nierówno podwójnie grubo piłkowany i falisty. Górna strona blaszki błyszcząca i ciemnozielona, dolna jaśniejsza i matowa. Młode liście są lepko ogruczolone. Od głównego nerwu odchodzi 5–8 par nerwów bocznych. Po spodniej stronie w kątach nerwów kępki włosków.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Olsza czarna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.