Szacuje się, że do 2007 roku łączne światowe wydatki na badania technologii reaktorów LMFR/LMFBR wyniosły 50 mld USD. W latach 80. XX wieku nastąpił spadek zainteresowania nią, z uwagi na stosunkowo wolny wzrost zapotrzebowania na energię elektryczną i szeroką dostępność ropy naftowej i gazu. Spowodowało to skrócenie pracy wielu instalacji eksperymentalnych i spowolnienie lub likwidację nowych programów badawczych.
Zastosowanie na okrętach W rosyjskich okrętach podwodnych projektu 705 (kod NATO: Alfa) stosowane są reaktory chłodzone ciekłym stopem ołowiu z bizmutem. Jedynym amerykańskim okrętem podwodnym, który przez pewien okres swojej służby używał tego typu reaktora, był USS „Seawolf” (SSN-575) (reaktor chłodzony ciekłym sodem).
Okręt podwodny USS „Seawolf” (SSN-575) był drugim atomowym okrętem podwodnym i jedynym amerykańskim posiadającym reaktor chłodzony ciekłym sodem. Został on wprowadzony do eksploatacji w 1957 roku. Przecieki na przegrzewaczu które pojawiły się w czasie eksploatacji zostały zbocznikowane.