dwukrotnie stwierdzono jej lęgi – w 2003 i 2012 roku. E. garzetta dimorpha E. Hartert, 1914 – czapla zmienna – pas wybrzeży wschodniej Afryki od Kenii po Mozambik (lokalnie w głębi lądu), Madagaskar i niektóre inne wyspy na wschód od kontynentu afrykańskiego, w tym Seszele. Takson o niepewnej pozycji taksonomicznej, bywał przez niektórych systematyków podnoszony do rangi gatunku, zaś na wykorzystywanej przez IUCN liście ptaków świata opracowywanej we współpracy BirdLife International z autorami Handbook of the Birds of the World uznawany jest za podgatunek czapli rafowej (E. gularis). E. garzetta immaculata (Gould, 1846) – czapla wyspowa – Australia (oprócz pustyń w zachodniej połowie kontynentu), Nowa Zelandia, Nowa Gwinea, Filipiny, Indonezja.

Takson nigripes (miejsce typowe na Wyspach Sundajskich) jest obecnie uważany za pośredni między populacją żółtostopych czapli E. garzetta garzetta a populacją czarnostopych czapli australijskich i został zastąpiony przez immaculata, którego miejsce typowe znajduje się w północnej Australii. Dwa kolejne taksony, uznawane kiedyś za podgatunki czapli nadobnej (E. g. gularis i E. g. schistacea), wydzielono w osobny gatunek – czaplę rafową (E. gularis).