Język D – wieloparadygmatowy język programowania umożliwiający programowanie obiektowe, imperatywne oraz metaprogramowanie. Został opracowany przez Waltera Brighta, twórcę pierwszego natywnego kompilatora C++, Zortech C++. D powstał jako obiektowy następca języka C, jednak w przeciwieństwie do C++ zachowuje ze swoim poprzednikiem jedynie binarną kompatybilność. D posiada wiele cech obecnych w C++, a jego składnia oraz możliwości są wzorowane na Javie, C# oraz Eiffel. Pierwsza stabilna wersja języka ukazała się 2 stycznia 2007 roku. 17 czerwca 2007 roku opublikowano eksperymentalną wersję 2.0.
Możliwości Język D jest projektowany bardziej z praktycznej, niż z teoretycznej perspektywy. Jego składnia oraz możliwości zostały opracowane na podstawie praktycznych wniosków z użytkowania oraz implementowania C++. Zrezygnowano ze wstecznej kompatybilności kodu źródłowego na rzecz przejrzystej, bezkontekstowej gramatyki ułatwiającej tworzenie kompilatorów, a także z niektórych możliwości dostępnych w C++ takich, jak wielokrotne dziedziczenie na rzecz interfejsów i domieszkowania.