W czasie II wojny światowej wieś nie zniszczona, 27 kwietnia 1945 r. do opustoszałej wsi wkroczyły wojska radzieckie (2 Front Białoruski – 2 Armia Uderzeniowa) a administracja polska przejęła ją 4 października 1945 r. W drugiej połowie XX w. mieszkały tu przeważnie rodziny rolników oraz leśników. W latach 70. XX w. wzniesiono budynki inwentarskie (bukaciarnie) lecz hodowli bydła nie rozwinięto, później założono tam hodowle przynęt wędkarskich. Na przełomie lat 80 i 90. XX w. część domostw Karpina opustoszała, a z czasem popadła w ruinę. Obecnie osada samotnicza, zachowały się trzy gospodarstwa, jednak część budynków jest dzierżawiona (m.in. przez Koło Łowieckie Kania, Koło PTTK Laborale). W jednej z zagród zachował się budynek dworski (obecnie odnowiony) wraz z pobliską aleją dębów i lip o założeniu parkowym.