Ponieważ Hurston nie była w stanie wrócić do Live Oak na apelację i drugi proces skontaktowała się z Williamem Bradford Huie, dziennikarzem z którym pracowała w The American Mercury, aby zyskać jego uwagę w sprawie. Huie zrelacjonował cały proces i opracował dane zebrane podczas dochodzenia. Hurston udostępniła mu swoje materiały z pierwszego procesu, lecz uznał ją tylko pokrótce w swojej bestsellerowej książce Ruby McCollum: Woman in the Suwannee Jail (1956)Elizabeth Boyd, „Disquiet”, Review of Tammy Evans, The Silencing of Ruby McCollum: Race, Class, and Gender in the South, H-Net Review, July 2008, accessed 18 March 2014.. Świadectwo McCollum zaznaczyło pierwszy raz w historii, kiedy to kobiecie pochodzenia afroamerykańskiego pozwolono zeznawać co do ojcostwa dziecka wskazując na białego mężczyznę. Hurston wierzyła, że owym zeznaniem Ruby McCollum udowodniła, że była ofiarą „paramour rights”.
Między innymi stanowiskami, Hurston pracowała w Pan American World Aiways Technical Library w Patrick Air Force Base w 1957.
Po przeprowadzce do Fort Pierce pracowała jako nauczyciel zastępczy i jako pokojówka.