Początkowo osadzony w oflagu Dorsten od 8 lutego 1941, a następnie od 18 września 1942 do 1 kwietnia 1945 Dössel (obecnie dzielnica Warburga).
Po uwolnieniu udał się do Francji, skąd w marcu 1946 powrócił do Polski. Formalnie zaliczony do kadry LWP, lecz jeszcze w 1946 został przeniesiony w stan spoczynku. Pracował na Polskich Kolejach Państwowych na Pomorzu Zachodnim jako zastępca dyrektora Dyrekcji Okręgowej PKP w SzczecinieWojska inżynieryjno-saperskie na terenie Wielkopolski 1918–1939, s. 67.. Po przejściu na emeryturę mieszkał w Szczecinie, gdzie zmarł. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 205-1-1,2).
Życie prywatne Był żonaty z Wierą Ireną z domu Ryżko (zm. 1945). Miał syna Zbigniewa (ur. 1918) i pasierba Mikołaja (ur. 1910), s. 66.
Awanse podporucznik – 1912 porucznik – 1915 podkapitan – 1917 porucznik – 6 lutego 1919 roku ze starszeństwem z dniem 6 sierpnia 1913 roku kapitan – zatwierdzony 12 czerwca 1919 roku w stopniu nadanym mu przez generała Edwarda Śmigłego-Rydza w listopadzie 1918 rokuDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 70 z 26 czerwca 1919 roku, poz. 2247. podpułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów kolejowych pułkownik – 3 maja ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 1.