Péron zszedł na brzeg na wyspie Bernier, leżącej u wejścia do Zatoki Rekina, gdzie przeprowadził badania nad czerwonogłowymi wężami morskimi zamieszkującymi przybrzeżne skały. Podczas postoju w Kupang na Timorze zaprzyjaźnił się z miejscowym wodzem. W styczniu 1802 roku zszedł – jako jeden z pierwszych Europejczyków – na brzeg Ziemi Van Diemena. Niedługo po tym wziął udział w ekspedycji mającej zbierać okazy do biologicznej kolekcji wyprawy na King Island. W drodze powrotnej okręt zawinął do Sydney, a Péron miał okazję wypowiedzieć się o kolonii karnej, że jest to znakomity sposób na przekształcanie kryminalistów w wartościowych obywateli.

Po śmierci głównego zoologa wyprawy, René Maugé'a, on i jego asystent Charles Alexandre Lesueur zgromadzili ponad 10 000 eksponatów.

Po powrocie do Paryża w marcu 1804 roku rozpoczął publikować swe odkrycia w Voyage de découvertes aux Terres Australes. Pierwszy tom ukazał się w roku 1807, a ostatni, już po śmierci Pérona, wydany został przez Louis-Claude de Saulces de Freycineta w roku 1810.

Bibliografia Carl Waldman i Alan Wexler: Encyclopedia of Exploration t.1, Facts On File, Inc., New York 2004, .

Kategoria:Francuscy biolodzy Kategoria:Francuscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Francuscy zoolodzy Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XVIII wieku Kategoria:Podróżnicy i odkrywcy XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1775 Kategoria:Zmarli w 1810