Po bitwie pod Messines Niemcy mieli również czas na wzmocnienie swoich pozycji obronnych w rejonie Ypres. Niemiecki ekspert od konstrukcji obronnych, płk Fritz von Lossberg (szef sztabu 4 Armii), rozpoczął energiczne wzmacnianie niemieckiej obrony. Flandernstellung wzdłuż grzbietu Passchendaele, miała stać się Flandern I Stellung, a nowa pozycja, Flandern II Stellung, miała biec na zachód od Menin, na północ do Passchendaele. Rozpoczęto również budowę Flandern III Stellung na wschód od Menin, na północ do Moorslede. Finalnie od lipca 1917 roku obszar na wschód od Ypres był broniony przez pozycję frontową: Albrechtstellung (druga pozycja), Wilhelmstellung (trzecia pozycja), Flandern I Stellung (czwarta pozycja), Flandern II Stellung (piąta pozycja) i Flandern III Stellung, szóstą pozycję (nieukończoną). Wszystkie pozycje były chronione przez duże ilości drutu kolczastego i karabinów maszynowych. Pomiędzy niemieckimi umocnieniami leżały wsie takie jak Zonnebeke i Passchendaele, które zostały ufortyfikowane i przygotowane do wszechstronnej obrony.
Bitwa pod Messines