Hodowcy z wielu krajów prowadzą prace nad dalszym doskonaleniem rasy oraz dążą do jej oficjalnego uznania przez międzynarodowe organizacje kynologiczne. Pierwszą infuzją (czyli nowym wprowadzeniem krwi innej rasy) w historii Australian Labradoodle był irlandzki spaniel dowodny. Kolejne infuzje – pochodzące od cocker spaniela angielskiego oraz cocker spaniela amerykańskiego – miały na celu zmniejszenie rozmiarów psa przy zachowaniu mocnej budowy kości. Ostatnią rasą włączoną do programu hodowlanego przez Beverley Manners był terier pszeniczny miękkowłosy z oryginalnych irlandzkich linii.
Wygląd U australijskich Labradoodli wzorzec wyglądu jest określony i uzyskiwany przy każdym krzyżowaniu. Mają atletyczne ciało i nieliniejącą sierść. Powinny mieć duże, okrągłe oczy, uszy opadające, nos duży, przypominający kwadrat. Australijskie Labradoodle mają dwa typy sierści: wełna (z ang. Wool) i runo (z ang. Fleece). U zwykłych labradoodli pojawia się jeszcze trzeci typ – włos (liniejący). Wełna wygląda jak sierść pudla, runo przypomina sierść owcy, jest dłuższe i delikatnie pofalowane. Te dwa typy sierści nie linieją. Sierść Labradoodli występują w wielu kolorach, od biszkoptowego po czarny. mały|Australijski Labradoodle, sierść typu runo