Napójka łąkówka, barczatka napójka (Euthrix potatoria) – gatunek motyla z rodziny barczatkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza na łamach dziesiątego wydania Systema Naturae pod nazwą Phalaena potatoria. Gatunkiem typowym nowego rodzaju Euthrix został w 1830 roku za sprawą Johanna Wilhelma Meigena.
W obrębie tego gatunku wyróżnia się trzy podgatunki:
Euthrix potatoria askoldensis (Oberthür, 1880) Euthrix potatoria bergmani (Bryk, 1941) Euthrix potatoria potatoria (Linnaeus, 1758)
Morfologia thumb|left|Imago w spoczynku thumb|left|Gąsienica mały|Larwa w trakcie żerowania – widok z góry. Motyl o krępej budowy ciele, osiągający rozpiętość skrzydeł od 46 do 54 mm w przypadku samca oraz od 56 do 70 mm w przypadku samicy. Głowa jest zaopatrzona w owłosione oczy złożone, dobrze rozwinięte głaszczki i uwstecznioną ssawkę, natomiast pozbawiona jest przyoczek. Zewnętrzny brzeg skrzydeł jest lekko falisty. Użyłkowanie skrzydła przedniego charakteryzuje się drugą żyłką radialną (R2) sięgającą przedniego brzegu skrzydła, trzecią żyłką radialną (R3) sięgającą jego wierzchołka, odcinkiem wspólnym tych żyłek (R2+3) bardzo krótkim, a żyłką postkubitalną dobrze widoczną (Pcu). Ubarwienie przedniego skrzydła wykazuje dymorfizm płciowy.