Veni Sancte Spiritus (Przybądź Duchu Święty, ześlij z nieba wzięty) – sekwencja będąca częścią rzymskokatolickiej mszy, przypisana na niedzielę Zesłania Ducha Świętego, poprzedzająca w liturgii śpiew Alleluja.
Historia Jako domniemanych autorów wymienia się m.in. Wipona z Burgundii, jedenastowiecznego poetę i kapelana cesarza rzymskiego Konrada II, angielskiego kardynała i prymasa Stephana Langtona (ca. 1160–1228), a także papieża Innocentego III (1161-1216, pont. 1198-1216). Veni Sancte Spiritus jest jedną z dwóch sekwencji obowiązkowych, zachowanych w liturgii katolickiej obrządku łacińskiego do dziś.
Tekst Tekst łaciński(według Śpiewnika kościelnego) Tekst polski(lekcjonarz mszalny)Veni, Sancte Spiritus, Et emitte cœlitus Lucis tuæ radium:
Veni Pater pauperum! Veni dator munerum! Veni lumen cordium.
Consolator optime! Dulcis hospes animæ, Dulce refrigerium:
In labore requies, In æstu temperies, In fletu solatium.
O lux beatissima! Reple cordis intima, Tuorum fidelium.
Sine tuo numine, Nihil est in homine, Nihil est innoxium.
Lava quod est sordidum, Riga quod est aridum, Sana quod est saucium:
Flecte quod est rigidum, Fove quod est frigidum, Rege quod est devium.
Da tuis fidelibus, In te confidentibus, Sacrum septenarium: