Boone okazał się wyrozumiały i przebaczył Rebece. Niezależnie od tego, czy była to prawda, Boone wychowywał Jemimę jak własne, najbardziej ukochane z dzieci.
Myśliwski zawód Boone’a wiązał się właśnie z takimi długimi okresami pobytu poza domem. Prawie każdej jesieni Boone wyprawiał się na „długie łowy”, które zajmowały wiele tygodni, a nawet miesiące. Z niewielką grupą towarzyszy polował jesienią na zwierzynę płową, zimą na bobry. Wiosną myśliwi wracali i sprzedawali swoje skóry zawodowym handlarzom futer.
Ludzie pogranicza często wycinali swoje inicjały na pniach drzew lub na skalnych ścianach jaskiń; imię lub inicjały Boone’a znaleziono w wielu miejscach. Jednym z najbardziej znanych autografów Boone’a jest napis na pniu drzewa w dzisiejszym hrabstwie Washington, w stanie Tennessee: „D. Boon Cilled a. Bar [zabił niedźwiedzia] on [this] tree in the year 1760”. Podobny napis znajduje się w muzeum w „Filson Historical Society” w Louisville: „D. Boon Kilt a Bar, 1803”. Ponieważ jednak Boone zapisywał swoje nazwisko z „e” na końcu, te inskrypcje mogą być fałszerstwami, jako że Boone był postacią powszechnie znaną i podziwianą na pograniczuFaragher, s. 57–58..