W pierwszym etapie wytrąca się brunatny osad tlenku srebra(I):
2AgNO3 + 2NH3 + H2O → Ag2O↓ + 2NH4NO3
Osad ten roztwarza się w nadmiarze amoniaku:
Ag2O + 4NH3 + H2O → 2[Ag(NH3)2]+ + 2OH−
Powstaje jon kompleksowy diaminasrebra(I) ([Ag(NH3)2]+). Roztworu tego nie wolno przechowywać, ze względu na powstawanie tzw. srebra piorunującego o właściwościach wybuchowych.
Po wprowadzeniu do odczynnika Tollensa aldehydu, jon diaminasrebra(I) redukuje się do metalicznego srebra. Jeżeli reakcja przeprowadzana jest w czystej probówce (najlepiej odtłuszczonej wodorotlenkiem sodu) na jej ściankach powstanie „lustro srebrowe”. Jeżeli probówka będzie brudna wytrąci się czarny osad srebra.
Pozytywny wynik daje również reakcja z kwasem mrówkowym, który podobnie jak aldehydy, zawiera ugrupowanie -CHO i ma właściwości redukujące. Efekt jest jednak słabszy niż w przypadku reakcji z aldehydami. Anion mrówczanowy utlenia się w trakcie próby do anionu węglanowego:
2[Ag(NH3)2]+ + HCOO− + 2OH− → 2Ag↓ + HCO3− + H2O + 4NH3
Zobacz też chemiczna analiza jakościowa związków nieorganicznych próba Fehlinga reakcja charakterystyczna
Przypisy
Kategoria:Reakcje imienne Kategoria:Reakcje charakterystyczne