W lutym 1919 ukończył kurs referentów sądowych. W latach był 1919–1921 sędzią wojskowym. Pełnił też przez pewien okres funkcję dowódcy garnizonu Rzeszów. Został zweryfikowany w stopniu majora rezerwy WP. Od 1923 prowadził kancelarię adwokacką w Rzeszowie, w pierwszej połowie lat trzydziestych obrońca w licznych procesach politycznych działaczy narodowych i ludowych. W latach dwudziestych był redaktorem tygodnika „Ziemia Rzeszowska”. Działacz Związku Ludowo-Narodowego i Stronnictwa Narodowego. Od lipca 1929 do wybuchu wojny prezes Zarządu Okręgowego Stronnictwa Narodowego w Rzeszowie. Poseł na Sejm III kadencji. W sejmie z ramienia Klubu Narodowego uczestniczył w pracach komisji prawnej, samorządowej i konstytucyjnej. W latach 1934–1939 radny miasta Rzeszowa. Działacz wielu organizacji społecznych (Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Towarzystwa Przyjaciół Harcerstwa, Kasyna Miejskiego) i religijnych (Związku Katolicko-Społecznego i parafialnej Ligi Katolickiej).

We wrześniu 1939 zgłosił się na ochotnika do służby wojskowej i otrzymał przydział do Batalionu Wartowniczego w Rzeszowie. 10 września zginął w nieznanych okolicznościach we wsi Tuczempy koło Jarosławia, w czasie odwrotu wojsk polskich.