W pobliżu, w maju 1955 rozpoczęto budowę osady dla pracowników kosmodromu i ich rodzin. Nosiła ona różne nazwy – Taszkent-90, Tiura-Tam, Zarja, Zwiezdograd, a od 1958 LeninskResolution that triggered Baikonur.. W 1966 uzyskała prawa miejskie, a w 1995 przemianowano ją na Bajkonur.
Czynne kompleksy startowe Kompleks startowy nr 1 – rakiety z rodziny R7. Kompleks startowy nr 31 – rakiety z rodziny R7. Kompleks startowy nr 45 – rakiety z rodziny Zenit. Kompleks startowy nr 81 – rakiety z rodziny Proton. Kompleks startowy nr 109 – rakiety Dniepr. Kompleks startowy nr 200 – rakiety z rodziny Proton. Kompleks startowy nr 250 – dawniej rakiety Energia, przeznaczony dla rakiet Angara.
Własność i kwestie finansowe thumb|Położenie kosmodromu 28 marca 1994 roku Rosja podpisała z Kazachstanem dwudziestoletnią umowę dzierżawczą dotyczącą Bajkonuru. W jej ramach Rosja płaci rocznie 115 milionów dolarów w zamian za możliwość korzystania z centrum kosmicznego. Jednak w 2002 r.