Około roku 1820 Regulski zachorował na kataraktę, zaczął tracić wzrok i znalazł się prawie bez środków do życia, nie pozwolił jednak sprzedać niczego z bogatej kolekcji malarstwa i rzeźby pozostałej po ojcu, chcąc zachować spuściznę dla starszego brata Ignacego, (1789–1847), uczestnika wojen napoleońskich, później, w Kongresówce, kapitana ułanów, posiadającego liczne potomstwo.
Zmarł na cholerę. Był nieżonaty i bezdzietny. Został pochowany na Powązkach w nieznanym dziś miejscu, być może koło późniejszego grobu krewnego, pułkownika Józefa Regulskiego (16, IV).
Literatura Franciszek Salezy Dmochowski, Wspomnienia od 1806 do 1830 roku, repr. Warszawa 1959 Polski Słownik Biograficzny, t. XXX, Wrocław 1987 Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1790-1850, Warszawa 1979
Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Stanisław Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1831