Wkrótce po tych wydarzeniach Konrad został wysłany do Włoch (Bolonii) na studia, dzięki którym miał osiągnąć wiedzę niezbędną do objęcia ważnych stanowisk kościelnych. Na czas jego nieobecności opiekę nad księstwem ściniawskim przejął Henryk IV Probus. Kiedy jednak Konrad II powrócił w 1280 roku do kraju książę wrocławski odmówił zwrócenia mu księstwa. Dopiero rok później na skutek nacisków biskupa wrocławskiego Tomasza II i po uznaniu swojej zwierzchności Henryk IV zwrócił Ścinawę Konradowi.
Po powrocie do kraju Konrad objął również pierwsze stanowiska kościelne. Najpierw od ok. 1281 roku został prepozytem lubuskim, od 1287 roku dzięki pomocy biskupa Tomasza II objął stanowisko prepozyta wrocławskiego. W 1292 roku był jednym z kandydatów na biskupa wrocławskiego, jednak z powodu oporu kapituły, wybór padł na Jana Romkę.