Pojawiła się oferta Le Kiosque kanałów filmowych płatnych za seans albo za czaso-okres (np. 24 godziny dostępu), a w przypadku kanałów erotycznych wykupić można było bardziej anonimowe żetony. Filmy były transmitowane na kilku kanałach naraz, przesunięte w czasie, co pozwalało łatwo się załapać na następny seans. Późniejsza oferta Chaînes à la carte pozwalała na wykupienie dostępu do kilku kanałów in blanco (po 3, 6 albo 9), i comiesięczne zmienianie przypisanych programów. Te dwie ostatnie oferty już nie istnieją, być może dlatego, że wymagały skomplikowanej obsługi; pozostały tylko oferty długoterminowe. Operator przeniósł także dział obsługi klientów do krajów Maghrebu.
Starsze dekodery, typu Mediasat, z oprogramowaniem SECA/Mediaguard/Mediahighway, identyczne w wyglądzie z dekoderami Cyfry+ w Polsce, można było podłączyć do gniazdka telefonicznego. W przypadku oferty Le Kiosque pozwalało to kupować programy bezpośrednio z pilota, na rachunek abonamentu. Dekodery te były także wyposażone w czytnik chipowych kart bankowych, co umożliwiało sprawdzanie ważności karty i tożsamości kupującego w przypadku płacenia kartą, ale w praktyce nie było to wykorzystywane.