działał następnie w podziemiu, za co został dyscyplinarnie zwolniony z pracy oraz wielokrotnie był zatrzymywany.
W latach 1989–1991 zasiadał w Senacie I kadencji; został wybrany w województwie legnickim z ramienia Komitetu Obywatelskiego. Zasiadał w Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Od 1991 był dyrektorem legnickiego Radia L i następnie lokalnego Radia Plus.
W latach 1991–1997 należał do Porozumienia Centrum, a w okresie 1997–1999 do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2003 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Z jego listy bez powodzenia kandydował w 2010 do Sejmiku Województwa Dolnośląskiego.
Życie prywatne Zawarł związek małżeński z Anną, ojciec trzech córek i syna. Razem z żoną przez wiele lat śpiewał (baryton) w legnickim chórze „Madrygał” pod dyrekcją Henryka Karlińskiego. Został wiceprezesem zarządu Fundacji Pawła Jurosa.
Odznaczenia i wyróżnienia W 2013, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w działalności państwowej i publicznej, odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.. W 2021 został honorowym obywatelem Legnicy. W 2025 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności..
Przypisy
Bibliografia