Jazz Bass nie jest wyjątkiem. Jak wygląd P-Bassu był inspirowany modelem Telecaster, tak Jazzmaster był inspiracją dla kształtu gitary Jazz Bass. Pierwsze J-Bassy posiadały dwa koncentryczne pokrętła regulujące głośność (volume) i brzmienie (tone) indywidualnie dla każdej przystawki. Instrumenty o takiej konfiguracji są dzisiaj poszukiwane przez wielu kolekcjonerów na rynkach gitar typu vintage, gdyż są one bardzo rzadkimi egzemplarzami. W roku 1963 Jazz Bass otrzymał trzy pokrętła; dwa z nich regulowały głośność przetworników, a trzeci – brzmienie końcowe (overall tone). Kilka zmian kosmetycznych miało miejsce w roku 1965, kiedy to korporacja CBS kupiła przedsiębiorstwo Fender. Na przełomie lat 1965–1966 palisandrowa podstrunnica instrumentu otrzymała ozdobne inkrustacje z pearloidu w kształcie prostokąta oraz jasną obwódkę, a główka z owalnymi kluczami była malowana w kolorze korpusu. Podobne wyposażenie gitary z klonową podstrunnicą pojawiło się w roku. W roku 1972 Fender wprowadził trójśrubowe mocowanie gryfu i mechanizm „Micro-Tilt”, który został wycofany razem z prostokątnymi inkrustacjami w roku 1983.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fender Jazz Bass · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.