Poza tym do koalicji weszły Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny (wówczas pod nazwą Związek Chrześcijańsko-Ludowy), Kongres Ukraińskich Nacjonalistów, Republikańska Partia Chrześcijańska, Naprzód, Ukraino! i Liberalna Partia Ukrainy.
W przeprowadzonych 31 marca 2002 wyborach blok, startujący pod oficjalną nazwą Wyborczy blok politycznych partii „Blok Wiktora Juszczenki Nasza Ukraina” (ukr. Виборчий блок політичних партій «Блок Віктора Ющенка Наша Україна»), zajął pierwsze miejsce, uzyskując 23,6% głosów i zdobywając z własnych list 112 mandatów.
Lata 2002–2005 thumb|Wiktor Juszczenko podczas pomarańczowej rewolucji w 2004 Pomimo wyborczego zwycięstwa koalicja pozostała w opozycji do nowego rządu Wiktora Janukowycza wobec przewagi w parlamencie frakcji wspierających Łeonida Kuczmę. Do parlamentarnej większości przeszła większość tzw. posłów niezależnych (wybranych w okręgach jednomandatowych), ale i kilkunastu deputowanych Naszej Ukrainy.
W wyborach prezydenckich w 2004 blok poparł Wiktora Juszczenkę, aktywnie brał udział w pomarańczowej rewolucji, następnie współtworzył rządy Julii Tymoszenko i Jurija Jechanurowa.