Widackiego na polu geomorfologii.
W drugim okresie swojej pracy naukowej W. Widacki prowadził badania z zakresu geografii fizycznej kompleksowej i ekologii krajobrazu. Był współtwórcą kierunku kompleksowego w Instytucie Geografii UJ. Rozwijał nurt teoretyczny zajmując się m.in. funkcjonowaniem środowiska przyrodniczego (problem sterowania środowiskiem, równowagi w środowisku), relacjami człowiek - środowisko oraz granicami fizycznogeograficznymi (typy granic, klasyfikacja granic). Wyniki tych prac złożyły się na serię publikacji.
Podsumowaniem badań W. Widackiego na polu geografii fizycznej kompleksowej był referat pt. Główne problemy, wyniki badawcze i funkcje polskiej geografii fizycznej wygłoszony w 1983 roku na konferencji w Rydzynie. Prace w zakresie geografii fizycznej kompleksowej zamknęła rozprawa habilitacyjna pt. System relacyjny środowiska przyrodniczego Beskidów na przykładzie zlewni potoku Jaszczurowa w Beskidzie Małym.