Ze względu na połączenie uzwojenia wzbudzania z uzwojeniem twornika w prądnicach samowzbudnych wyróżnia się prądnice szeregowe – uzwojenie wzbudzania połączone jest szeregowo z uzwojeniem twornika, bocznikowe – uzwojenie wzbudzania połączone jest równolegle z uzwojeniem twornika, szeregowo-bocznikowe – prądnica ma dwa uzwojenia wzbudzające, jedno połączono jest szeregowo, a drugie równolegle do twornika.
Budowa i zasada działania Głównymi częściami prądnicy są stojan (nieruchoma część związana z obudową) oraz wirnik (rotor, część wirująca wewnątrz stojana). Jednocześnie z punktu widzenia pełnionych zadań w prądnicy wyróżnia się magneśnicę, odpowiedzialną za wzbudzanie strumienia magnetycznego oraz twornik, w uzwojeniach którego indukuje się siła elektromotoryczna. W prądnicach prądu stałego magneśnica jest częścią nieruchomą, usytuowaną w stojanie, a twornik — częścią wirującą (wirnikiem). Uzwojenie cewki umieszczonej w wirniku prądnicy przecina linie pola magnetycznego wytwarzanego przez uzwojenie wzbudzające magneśnicy i dzięki temu indukuje się w nim siła elektromotoryczna. W prądnicach prądu przemiennego zazwyczaj wiruje magneśnica, a twornik, umieszczony w stojanie, stoi nieruchomo.