Kardynał z FlorencjiOd XIV do XVI wieku (a sporadycznie nawet i jeszcze później) rozpowszechniony był zwyczaj nazywania kardynałów (nawet w oficjalnych dokumentach) nie według ich imion i nazwisk, lecz według pseudonimów nawiązujących najczęściej do miejsca pochodzenia, diecezji lub kościoła tytularnego danego kardynała. (nominacja kardynalska: 7 czerwca 1370) – kardynał biskup Porto e Santa Rufina; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Damaso Jean du Cros; Kardynał z Limoges (30 maja 1371) – kardynał biskup Palestriny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego Ss. Nereo ed Achilleo; penitencjariusz większy Guillaume d’Aigrefeuille OSB (12 maja 1367) – kardynał prezbiter S. Stefano in Monte Celio; kamerling Świętego Kolegium Kardynałów Francesco Tebaldeschi; Kardynał S. Pietro (22 września 1368) – kardynał prezbiter S. Sabina Bertrand Lagier OFM; Kardynał z Glandèves (30 maja 1371) – kardynał prezbiter S. Cecilia Robert de Genève; Kardynał z Genewy (30 maja 1371) – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli Simone Brossano; Kardynał z Mediolanu (20 grudnia 1375) – kardynał prezbiter Ss. Giovanni e Paolo Hugues de Montrelais; Kardynał z Bretanii (20 grudnia 1375) – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati Gui de Malsec;