W 1970 r. przeszedł do Formuły 3, gdzie brał udział zarówno w wyścigach w Skandynawii jak i w innych rejonach Europy. Startował w niemodnym i rzadkim Titanie Mk 3 wyposażonym w silnik marki Nova. Odnotował kilka bardzo dobrych rezultatów: trzecie miejsce w Brnie, czwarte na Österreichring i drugie na torze Keimola. Do jego rywali należeli m.in. Niki Lauda, James Hunt, David Purley, Torsten Palm i Andy Sutcliffe. W przyszłości każdy z nich z różnym skutkiem startował w Formule 1.
Powrót do Formuły Super Vee Formuła 3 okazała się jednak zbyt dużym krokiem dla Mikko w tak krótkim czasie. W 1971 r. zdecydował się więc na starty w Formule Super Vee. Uczestniczył w wybranych rundach European Gold Pokal (Złoty Puchar Europy), gdzie do jego przeciwników należeli m.in. Jochen Mass, Bertil Roos, Helmut Koinigg, a nawet Peter Sauber (późniejszy założyciel zespołu Sauber). Startując w samochodzie Veemax, który był szczególnie popularny wśród Finów, został sklasyfikowany jako szesnasty w niezaliczanym do mistrzostw wyścigu na torze Hockenheim. Później był siódmy w Gurnigel i ósmy na torze Zandvoort.