Bank centralny może kupić długoterminowe obligacje rządowe, obligacje firmowe, papiery wartościowe zabezpieczone wierzytelnościami, akcje, a nawet udzielać pożyczek komercyjnych. Celem jest pobudzenie rozwoju gospodarczego poprzez zwiększenie płynności i promowanie akcji kredytowej, nawet w sytuacji, kiedy stopy procentowe osiągnęły tak niski poziom, że ich dalsze obniżanie nie jest możliwe.
Poza tym, w ramach systemu rezerw cząstkowych, pieniądz kreować mogą także banki komercyjne poprzez udzielanie kredytów swoim klientom na bazie powierzonych im depozytów. Kwota kredytu wynosząca maksymalnie wartość depozytu pomniejszoną o stopę rezerwy obowiązkowej jest przekazywana do dyspozycji kredytobiorcy, a jednocześnie depozyt wciąż pozostaje własnością deponenta. Pieniądz wprowadzany do obiegu w formie takiego kredytu jest traktowany, w teorii i praktyce, tak jak nowa gotówka, która w pewnej części staje się nowym depozytem bankowym i po uwzględnieniu stopy rezerwy obowiązkowej może stanowić podstawę dla nowego kredytu. Maksymalną wielkość zasobu pieniądza, jaką może wykreować w ten sposób system bankowy, określa mnożnik kreacji pieniądza. Każda spłata rat kapitałowych jest równoważna trwałemu wycofaniu pieniądza o takiej samej wartości nominalnej z obiegu gospodarczego.