W roku 1427 miasto liczyło 136 domów. W połowie XV w. działały w jego okolicy oddziały taborytów, zwanych tu "bratrzykami" (słow. bratríci). Znane było z wysokiego poziomu nauczania miejscowej szkołyJozef Ďurček: Šariš. Malý turistický sprievodca [w:] "Krásy Slovenska" R. LIII, nr 8/76, s. 145 (Na pomoc sprievodcom). Od połowy XIV w. należało do Sósych z Solivaru, od XVIII w. do Dessewffych i Berzeviczych. V roku 1787 miało miasto 112 domów i 896 mieszkańców, a w roku 1828 - 168 domów i 1269 mieszkańców. Do XIX w. utrzymała się jego rola jako lokalnego ośrodka targowego. Mieszkańcy zajmowali się rolnictwem i rzemiosłem (słynne były wyrabiane tu fajki).
Zabytki Kościół katolicki p.w. Wniebowzięcia Marii Panny, wczesnogotycki z 1280 r. Murowany, jednonawowy, z wieżą dostawioną na osi. Przebudowany w XVIII w., zachował jednak wiele pierwotnych elementów architektonicznych. Dzwonnica koło kościoła. Murowana, barokowa, nakryta dachem czterospadowym z hełmem i latarnią, z 1742 r. Kościół ewangelicki, klasycystyczny z 1783 r. Murowany, jednonawowy, z przysadzistą wieżą na osi, przebudowany empirowo w roku 1820. Kasztel Sósych (tzw. Mały;