podczas najazdu Hunów.
W 1785, podczas wznoszenia Symferopola przez rosyjskich osadników wojskowych, ruiny stały się głównym źródłem kamiennego budulca, co dopełniło miary zniszczeń obiektu.
Położenie Miasto wzniesione zostało na cyplu skalnym zamkniętym z 3 stron pionowym urwiskiem, a z jedynej dostępnej strony pobudowano mur obronny o grubości przeciętnej 2,5 – 6,5 m (ale dochodzące nawet do 12,5 m) i wysokości 5-8 m, w którym znajdowały się 2 bramy wjazdowe. Ten układ umocnień zdradza podobieństwo do obwarowań tauryjskich, chociaż sama konstrukcja muru przypomina umocnienia starożytnej Grecji – składa się z 2 ścian osłonowych zapełnionych łupanym kamieniem na glinianej zaprawie. W III wieku p.n.e., kiedy istniała jeszcze pierwsza stolica – Grodzisko Kamjanśke, mur był słabszy i miał zaledwie 3,5 m szerokości. W II wieku p.n.e. został przebudowany i wzmocniony. Miasto zajmowało w sumie powierzchnię 20 ha.
Zabytki Do naszych czasów zachowały się: fragmenty monumentalnej architektury pałacowej i sepulkralnej, w tym świątyni (tzw.