Maria Nuova; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; archiprezbiter bazyliki liberiańskiej i bazyliki laterańskiej; protektor królowej Neapolu Joanny I Rinaldo Orsini (17 grudnia 1350) – kardynał diakon S. Adriano; archiprezbiter bazyliki watykańskiej Hugues de Saint-Martial (17 września 1361) – kardynał diakon S. Maria in Portico
Pięciu elektorów mianował Klemens VI, czterech Innocenty VI, a pozostałych dziewięciu Urban V.
Nieobecni Nieobecnych było trzech kardynałów: Angelic de Grimoard CanReg (18 września 1366) – kardynał biskup Albano; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Pietro in Vincoli; papieski legat i wikariusz Włoch Jean de Dormans; Kardynał z Beauvais (22 września 1368) – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati; kanclerz królestwa Francji Pierre d'Estaing OSB; Kardynał z Bourges (7 czerwca 1370) – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere; rektor księstwa Spoleto
Wszyscy trzej byli Francuzami, a kapelusze kardynalskie otrzymali od Urbana V.
Kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego był wówczas Arnaud Aubert, arcybiskup Auch i bratanek Innocentego VI.