Po zajęciu obszaru Łotwy przez wojska niemieckie w 1941 r., podjął współpracę z okupantami. Od 7 kwietnia 1943 r. był komendantem Ordnungs-Hilfspolizei w Rydze. 7 marca 1944 r. objął dowództwo Artilerie-Ausbildungs-Regiment, przemianowanego w czerwcu na SS-Artillerie Regiment 19 (lett.Nr.2) w składzie 19 Dywizji Grenadierów SS. Miał stopień Waffen-Obersturmbannführera der SS. Od 26 lipca 1944 r. był zastępcą dowódcy 15 Waffen-Grenadier-Ausbildungs- und Ersatz-Bataillon der SS 15 Dywizji Grenadierów SS. W pierwszych dniach maja 1945 r. został schwytany przez czechosłowackich partyzantów komunistycznych i przekazany Sowietom. Po 5 latach został zwolniony, po czym wyjechał do zachodnich Niemiec, gdzie zmarł 8 kwietnia 1971 r.
Był odznaczony m.in. rosyjskim Orderem Św. Stanisława 3 klasy, Orderami Św. Anny 3 i 4 klasy, litewskim Medalem 10-lecia Odzyskania Niepodległości, łotewskimi Orderami Trzech Gwiazd 4 i 5 klasy.
Kategoria:Łotewscy wojskowi Kategoria:Łotewscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Żołnierze Waffen-SS