Przekładnikiem prądu stałego jest amplistat (transduktor). Zbudowany jest z dwóch symetrycznych rdzeni z blach ferromagnetycznych o prostokątnych pętlach histerezy. Na rdzeniach nawinięte są uzwojenia pierwotne i wtórne. Uzwojenie pierwotne to niewielka ilość zwojów z mierzonym prądem, nawinięte zgodnie na obu rdzeniach. Uzwojenie wtórne to wiele zwojów cieńszego drutu nawijanego przeciwsobnie. W uzwojenie wtórne włączony jest amperomierz oraz zasilanie napięciem przemiennym. Zasilanie napięciem przemiennym podmagnesowuje rdzenie stając się dzięki temu „nośną” dla sygnału stałoprądowego. W obwodzie pierwotnym nie indukuje się prąd przemienny dzięki symetrii obu rdzeni oraz przeciwsobnemu nawinięciu cewek wtórnych.
.
Parametry przekładników prądowych Podstawowe dane znamionowe podawane na tabliczce znamionowej przekładnika to: znamionowy prąd pierwotny (np. 50 A; 100 A; 1000 A), znamionowy prąd wtórny (np. 5 A; 1 A), moc znamionowa (np. 15 VA; 20 VA; 30 VA; 60 VA; 90 VA), klasa dokładności (np. 0,2; 0,5 dla przekładników pomiarowych, 5P; 10P dla przekładników do zabezpieczeń), współczynnik bezpieczeństwa przyrządu FS (np. 5; 10; 15; 20) – dotyczy przekładników pomiarowych, współczynnik graniczny dokładności (dawniej liczba przetężeniowa Nn) ALF (np.