W późnobarokowej fasadzie zachodniej z 1782 roku, boniowanej, ujętej w dwie narożne, ukośne, zbarokizowane szkarpy zwieńczone sterczynami w kształcie obelisków – w półkolistej niszy znajduje się rzeźba św. Jerzego dłuta Marcina Rożka z 1936 roku. Dachy dwuspadowe, kryte dachówką. Ołtarz główny i dwa boczne przy tęczy z około 1782 roku, ze współczesnymi obrazami. Na ścianie południowej w nawie wtórnie osadzone w 2006 po odrestaurowaniu marmurowe epitafium byłego rektora seminarium duchownego bpa pomocniczego gnieźnieńskiego Józefa Cybichowskiego. Na wewnętrznej ścianie północnej również są odsłonięte ciosy romańskie. Na zewnątrz przy wejściu do świątyni znajduje się tablica upamiętniająca 25-lecie harcerstwa wielkopolskiego z 1937 roku, która pierwotnie umieszczona była w prezbiterium.
Historia Kościół został zbudowany na pozostałościach kamiennego kopca, będącego do X w. ważnym obiektem kultu pogańskiego. Po przyjęciu chrztu w 966 książę Mieszko I obrał to symboliczne miejsce na siedzibę, wznosząc tu swoją rezydencję z kaplicąT.Sawicki "Badania przy kościele św. Jerzego w Gnieźnie", [w:] Gniezno w świetle ostatnich badań archeologicznych, Gniezno 2001, s.177 nn.. Z tego okresu pochodzi fragment romańskiego muru, odsłonięty na północnej i południowej ścianie.