Praw Człowieka, Kwestii Narodowościowych, Środków Masowego Przekazu, Kontaktu ze Zjednoczeniami Społecznymi i Organizacjami Religijnymi. Był członkiem Prezydium Rady Najwyższej. Należał do frakcji komunistów. 4 marca został członkiem stałej delegacji Rady do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Od 21 czerwca był członkiem delegacji Rady do Zgromadzenia Parlamentarnego Stowarzyszenia Białorusi i Rosji. 27 listopada 1996 roku, po dokonanej przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjnej i częściowo nieuznanej międzynarodowo zmianie konstytucji, nie wszedł w skład utworzonej przez niego Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.

Był kandydatem na prezydenta Białorusi w 2001 oraz jednym z potencjalnych kandydatów na urząd głowy państwa w 2006. Po przegranej w prawyborach został szefem sztabu wyborczego Alaksandra Milinkiewicza. Kontynuuje działalność opozycyjną. W 2009 został wybrany przewodniczącym ugrupowania Białoruska Partia Lewicy „Sprawiedliwy świat”.