Drogi szerzenia Źródłem zarażenia są zwierzęta chore. Wydalają one zarazek wraz z kałem (po 3-5 miesiącach od zakażenia), moczem i mlekiem. Na zakażenie najbardziej narażone są zwierzęta młode (cielęta).
Dopuszcza się możliwość zakażenia na drodze krycia.
Objawy kliniczne i przebieg zakażenia Podczas zakażenia doustnego patogeny dostają się do jelita cienkiego, gdzie wnikają do jego ściany. Bytując w niej produkują toksyny powodujące zapalenie błony śluzowej oraz rozpad kosmków jelitowych co powoduje zaburzenia wchłaniania. Ze ścian jelit bakterie przedostają się poprzez węzły chłonne krezkowe do innych narządów wewnętrznych (w tym do wymienia).
Okres inkubacji jest długi – trwa nawet od 6 miesięcy do 5 lat.
Objawy Pierwotnym objawem jest nawracająca, nasilająca się biegunka o cuchnącym charakterze, koloru brązowego. Drugim objawem początkowym jest spadek mleczności.
Pomimo zachowanego apetytu zwierzęta wykazują objawy odwodnienia oraz postępującego wychudzenia.
Choroba w długiej perspektywie prowadzi do wyniszczenia i śmierci zwierzęcia.