Pierwszy seryjny egzemplarz Spitefula o nr RB515 oblatano 2 kwietnia 1945 roku. Pierwotnie planowano wyprodukowanie 800 szt. nowego myśliwca, lecz koniec II wojny światowej w Europie spowodował redukcję zamówienia do 22 egzemplarzy. Powstały trzy wersje rozwojowe Spitefula: F Mk 14 napędzana silnikiem Rolls-Royce Griffon 85 z pięciołopatowym śmigłem (zbudowano 19 egzemplarzy), F Mk 15 powstała w 1 egzemplarzu, z silnikiem Griffon 89 napędzającym dwa trójłopatowe śmigła przeciwbieżne firmy Rotol, przebudowana później na prototyp samolotu Supermarine Seafang, F Mk 16 wyposażony w silnik Griffon 101. Samolot ten był jednym z najszybszych samolotów z napędem śmigłowym. Podczas prób w 1947 r. osiągnął prędkość 795 km/h.
Równolegle z rozwojem lądowego Spitefula prowadzono prace nad jego odmianą przeznaczoną do bazowania na lotniskowcach, Supermarine Seafang. Próby wyposażenia maszyny w silnik odrzutowy zaowocowały powstaniem w 1946 roku myśliwca pokładowego Supermarine Attacker.
Kategoria:Brytyjskie samoloty myśliwskie po 1945 Spiteful Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym