W 1978 jeszcze przed konklawe kardynał Karol Wojtyła założył w dawnym domu mansjonarzy Muzeum Katedralne, w którym znalazła się część zbiorów ze skarbca.
Zbiory thumb|Krzyż relikwiarzowy z XIII-wiecznych diademów książęcych na pastelu Leona Wyczółkowskiego z cyklu Skarbiec wawelski thumb|Relikwiarz św. Floriana fundacji Zofii Holszańskiej, pastel Wyczółkowskiego Do najcenniejszych paramentów przechowywanych w skarbcu należą dwie złote korony z połowy XIII wieku, zapewne książęce, przerobione za pontyfikatu biskupa Jana Rzeszowskiego na krzyż relikwiarzowy. Na jednej z nich, wśród bogatej dekoracji z filigranu, krogulców, gałązek, rozmieszczono lane figurki i sceny ukazujące wątki o Ereku i Enidzie pióra Chrétien de Troyes wedle wersji Hartmanna de Aue. Zespół gotyckich zabytków tworzą m.in. korona z hełmem (znalezione w Sandomierzu w 1910 i wiązane z królem Kazimierzem Wielkim) oraz jałmużniczka i skrzyneczka z kości słoniowej z przedstawieniami wątków dworskich (oba wyrobu francuskiego). Najstarszą pamiątką łączoną ze św. Stanisławem ze Szczepanowa jest infuła z XII wieku, w typie mitra pretiosa ze względu na liczne złocone i kameryzowane aplikacje, zapewne sprawiona z okazji kanonizacji męczennika w 1226 roku. Kult św.